شب مهتابی
حسینم پیشانیم را بر روی تربتت طولانی تر می گذارم
تا حضورت را بیش از بیش احساس کنم
احساس کنم تو را ؛ که سخاوتمندانه محبتت را نثارم می کنی
محبتی خالصانه و بی ریا
که دریای متلاطم دلم را آرام می کند
محبتی بی دریغ و همیشگی
عباسم ؛ دلتنگم ؛ دلتنگ داشته و نداشته هایم
دلتنگ بودن ها و نبودن هایم
دلتنگ تو و حسینم
دلتنگ ، دلتنگ هر چه که هست و هر چه که نیست
عباسم ، مرحمی بر دل تنگم بگذار، و دلم را آرام کن ...
![http://www.pic3nter.ir/dl/Religious/n/Large/[Pic3_ir]_Moharam_wallpaper_028.jpg](http://www.pic3nter.ir/dl/Religious/n/Large/%5BPic3_ir%5D_Moharam_wallpaper_028.jpg)
مرا ببخش به خاطر احساسی که به تو داشتم
توئی که بی ریا همچون دوستی پاک و بی ادعا همراه من بودی
و من در این میان تو را ورای دوستی در دلم جای دادم
مرا ببخش ...
این روزها هوای دلم همچون هوای پشت پنجره بارانیست
بارانی از ابرهای سرد بغض و دل تنگی که برروی دیدگانم آماده باریدن است
بغضی که همچون قطره های باران بی وقفه بر گونه هایم جاریست
و لحظه ی بعد لبخندی بی دلیل بر روی لبانم سایه می زند
سایه ی که این بار باران اشک های خود را با شدت بیشتری بر دلم می کوبد
چنان با شدت می کوبد که هیچ راه گریزی نیست
گریز از اشک هایی که خیال پایان ندارند
اشک هایی که با یاد تو بی بهانه و با بهانه بر گونه هایم جاری می شوند
اشک هایی که مهمان لحظه لحظه هایم شده اند و بی تو بر من می بارند...
می خواهم زمان متوقف شود و لحظه ی دیگر را شاهد نباشم
شاهد نباشم که تو می روی
و من همچون تک درختی تنها روزها و شب های بی تو بودن را نظاره می کنم
می خواهم در همین لحظه باقی بمانم
تا بیش از این درد و رنج بی تو بودن را احساس نکنم
توئی که همچون ستاره ی در زندگیم درخشیدی
و هیچ گاه از احساسی که به تو داشته م خبر نداشتی
توئی که لحظه لحظه هایم شدی ؛ اما خود از آن بی خبر بودی
می خواهم زمان برایم متوقف شود و برای تو تا ابد با خوشی ادامه داشته باشد...
خدایا دلم تنگ است
دل تنگ کسی که بودنم را احساس نکرد
کسی که دلتنگ دیگریست
و دلش به نگاه دیگری لرزید
خدایا به حرمت صفای دلت ؛ کمی آرامم کن
کمی نوازشم کن ؛ تا مرهمی بر دل تنگم شود
خدایا دستان سردم را در دست بگیر
و باران چشمان بی پایانم را آرام کن
خدایا به من توانی برای فراموشی
و قدرتی برای ادامه تنهایی هایم عطا کن
خدایا دل او را تا ابد شاد
و رنگ زندگیش را پر از آرامش نگاه دار
خدایا...
در تنهایی خود ؛ دلتنگ و بیقرار تو
سنگفرش خیابان را می شمارم یک ؛ دو ؛ سه...
خیابان بی انتهایی که مقصد و چشم انتظاری ندارد
و هیچ چشمی انتظارم را نمی کشد
راه بی پایانی که تنهایش سهم من است و دلتنگیش موجی از احساس من است
دلتنگ کسی که حضورم را احساس نکرد
و صدای قلبم را نشنید
دلتنگ کسی که دریای احساسش در باغچه همسایه شکفته شد
و لبخندش سهم نگاه همسایه گشت
گل من لبخندت پر دوام ؛ باغچه ی دلت پر از طراوات باران
و سهم من تنهایی و بغضی خاموش و بی انتها
باز سنگفرش خیابان ، باز شمارش یک ، دو ، سه ...
در همهمه این شهر ؛ در میان هیاهوی آدم ها
که شتابان به هر سو در حرکت هستند
صدای پر محبت تو در ذهنم تکرار می شود
صدایی که چون تکیه گاهی امن مرا در خود جای داده
و آهنگ زندگی را در خاطرم زمزمه می کند
و نبض زندگی
با نوازش خود قلب مرا در دست گرفته
تا طعم خوش نجابت تو را بر دلم نجوا کند
نجوایی از شقایق های همیشه عاشق
که به یاد داشته باشم توئی را که بذر یک دلی را در دلم کاشتی
بذری که این گونه مرا شیفته تو ساخت
که اینک این گونه بیقرارت شده ام...
دفتر خاطرات ذهنم پر شده از عطر خوش حضور تو
توئی که وجودم را به وجود پر مهرت پیونده زده ای
و رنگ و بوی زندگی ام را همچون تلالو خورشید درخشان و دوست داشتنی ساخته ای
درخششی از جنس آرامش ، که در بند بند وجودم جریان یافته
و رنگ و بوی زندگی ام را با گرمای جود خود متحول ساخته
تحولی از جنس صداقت ؛ به رنگ مهربانی ،به زیبایی آرامش
تحولی از جنس حضور زلال تو ؛
که حسی زیبا را در تار و پودم به جریان در آورده
حسی ناب که مدیون وجود زیبای توست...
حسی زیبا و دوست داشتنی از داشتن تو روحم را نوازش می کند
حسی بی انتها از گرمای وجود تو ؛
که روحم را همچون شعله های آتش ؛ گرم و روشن می سازد
و رد پای تو بر قلبم حک می شود
ردپایی پرشور از دانه های احساسی ناب ،
که جلوه های زیبای زندگی را بر قلبم به جا می گذارد
جای حضور تو را،
که به یاد داشته باشم همیشه همراهمی...
تو را در تمامی لحظه لحظه های زندگی ام احساس می کنم
توئی که رویاهایم با تو معنا پیدا می کند
و خیالم با خیالت نقش می گیرد
توئی که در تک تک ثانیه ها با ضربان قلبم بر دلم نوای خوش زندگی را ضرب می زنی
و احساسم را با چشمان معصومت نوازش می دهی
توئی که خاطرم را با یادت گرم می کنی
و حس خوب بودن را بر زندگیم جاری می کنی
تو را با تمامی احساسم می خواهم
تا با تو ؛ احساس گل های همیشه بهار بر زندگی ام جاری شود و تو گل من ؛
گل همیشه بهار زندگی ام شوی...
| Design By : Pichak |
خداوندا! در این برهوت عاطفه هر که را تتمه دلی برای مهر ورزیدن هست، گرامی بدار و سرش را به سنگ جفا آشنا مکن. خداوندا! به ما آن چنان فراستی عطا کن که عشق را از هوس باز شناسیم و نور رحمان را از تار شیطان تمیز دهیم و میان حقیقت و باطل حقیقت اندوه فرق بگذاریم..